شاهد آن سورهء حجّ آيهء بيست و چهار * ( تا قيامت اعتبارش پايدار و برقرار ) و اختار من خلقه سمّاعا اجابوا اليه دعوته فرازى ديگر از - كنگرهء جنجال انگيز حجّ برگزيدگانى از بندگان ، دعوت او را پذيرفتند و در رابطه با اعمال حجّ ، فرمان او را لبيّك گفتند . و خود را در طواف ، بملائكه مطيف « 1 » عرش خدا تشبيه كردند . دعوت او را پذيرفتند روى اشتياق * امر را گردن نهادند از طريق استباق ايستادند آشكارا در محلّ انبياء * در مواقيت « 2 » و مواقف ، بىتكلّف بىريا خويش را تشبيه كردند عاشقانه در مطاف * بر ملك‌هاى مطيف عرش اعلا در طواف سود افزون در تجارتگاه عشق و بندگى * حاصل آن قوم گردد در زمان زندگى رهسپار است هر كسى بر وعده‌گاه مغفرت * ( تا بگيرد فيض بىمنّت ز بحر موهبت ) ( 47 ) كرده آن بيت مزكّى را نشان دين خود * ملجأ هر بىپناه و مظهر آئين خود بر وجوب حجّ آن ، امر مؤكّد داشته * حرمتش را طبق حكمت مفترض « 3 » بنگاشته آل عمران بر چنين مورد اشارت برده است * بر وجوب آن دليل معتبر آورده است « 4 » حجّ بيت ، حقّ خداوند است مبرم بر عباد * وحى منزل ، آيهء قرآن براى استناد خطبهء اوّل نمود امر معضل ، ختم شد * اين تشكّل ( ناهيا ) با وحى منزل ، ختم شد وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ( سورهء آل عمران آيهء 97 ) پايان خطبهء اوّل

--> ( 1 ) مطيف طواف كننده ( 2 ) مواقيت ميقاتها ( 3 ) مفترض واجب ( 4 ) ( آيه 97 )